Het is rond 7 uur in de ochtend als ik stilletjes als een dief in de nacht de kamer verlaat, handen vol met bagage, Harro en Ab nog in diepe rust achterlatend op de hotelkamer. Het is inmiddels alweer de derde keer dat ik met beiden een kamer deel en ze hebben zich keurig gedragen. Van Harro heb je sowieso geen last, in comateuze toestand brengt hij de nachten door en Ab heeft alleen van snurken gedroomd. We zijn nu halverwege de monstertocht maar toch moet het echte werk nog beginnen en daarmee worden dan de klim- en hoogtemeters bedoeld. ‘Le Patron’ Cees noemt het tot nu toe slechts een training voor het echte werk! Nou…. ze trainen zich suf en de meesten liggen nog op één oor.
Het spectaculaire decor in de ochtend
In de kelder haal ik in de droogkamer van het hotel mijn was van de lijn en maak zoals iedere ochtend de bus met aanhanger klaar voor onderweg. Thermosflessen vullen met heet water voor de eerste stop, de standaards opbergen, de boel kuisen en kortweg de ‘meuk’ die na iedere (trainings)rit blijft liggen opruimen en alles weer een plekje geven. Het decor waarin ik dit mag doen is formidabel, de weersomstandigheden zonnig en dat opgeteld bij de sfeer die er al vanaf dag één heerst maakt dat mijn bijdrage van de tocht er één is die ik met plezier doe. Zoals Leo gisteren al terecht benoemde hebben alle omstandigheden ertoe bijgedragen dat er een mooie chemie is ontstaan binnen de groep. De barre omstandigheden hebben vooralsnog geen vat op het humeur van de renners en ik…? Ik heb een regenjas!
De 'droogkamer' van het Hotel
Kort voor het vertrek overleg ik nog met ‘Le Patron’ over de pauzes onderweg en als ze eenmaal uit het zicht verdwenen zijn laad ik de laatste spullen in, haal de gevulde thermosflessen bij de hotelier op en stuur de (bijna) dagelijkse tweet de lucht in. Op naar de bakker…
Om de hoek zit er één maar sla ik snel over vanwege beperkt assortiment en volg een andere route dan de fietsers om een 6-tal kilometers verder een bakker te vinden die aan de veeleisende wensen van de hongerige renners voldoet. Hulpvaardig vergeeft een vrolijke mademoiselle me al vlug het gebrekkige taalgebruik en corrigeert me daar waar nodig bij de bestelling van 4 “pain au raisin’ , 11 pain au chocolat’ en 4 verschillende broden waarvan 1 van een kilo! De blik van de bewuste dame is veelzeggend als ik de tent verlaat en behoudens een paar stokbroden en een enkel taartje blijft er na mijn ‘au revoir’ weinig meer over in haar winkeltje, zij kan vroeg naar huis vandaag.
De eerste korte koffiepauze, zoals we het noemen, is in het gehucht ’La Rixouse’ bij een prieel met fontein. Ik ben tevreden met de locatie welke ik iedere keer weer met zorg probeer uit te kiezen om de mannen te verrassen. Het is immers een vakantie ook al is deze fysiek erg uitdagend maar het minste wat ik voor ze kan betekenen is ze onder andere van mooie plekjes voorzien. Hongerig maar dankbaar is het zeker en ik zorg ervoor dat ik zelf al een broodje op heb voor ze aankomen anders kan ik kan mijn broodje fluiten. Als een stel aasgieren bestormen ze het eten en als ze er weer vandoor zijn en de stofwolken zijn opgelost ontwaar je slechts nog kruimels en lege bordjes en bekers!
Het uitgehongerde volk voor de koffiepauze
Als het alweer middag is probeer ik iedereen op zijn best op de foto te zetten. Het is moeilijk te beschrijven welke capriolen sommigen uit halen om zelfs tijdens een klim nog opperbest op de foto te komen. Of het aan mijn foto’s ligt weet ik niet maar de rust erna lopen we elkaar mis en rijdt de hele handel me straal voorbij. Sta ik daar mooi brood te snijden en met de hele handel uitgestald op een nostalgisch plekje en kan ik gehaast alles weer in gaan pakken omdat de heren al de beneden aan de berg staan. We hebben er hard om gelachen voordat we allen de laatste kilometers hebben afgelegd. Hard lachen…. Dat is iets wat we allemaal nog steeds doen.
Op speciaal verzoek van Jan zijn dochter; een fotootje van Jan Flach
Vanuit een vrolijk ‘Lancrans’ de hartelijke groeten!
Nou Marcel, weet je ook eens wat ik al jaren te verduren heb met zo’n snurkende man
naast me.
En s’morgens als een uitgehongerd paard aanvalt op het brood, eerst een bord met fruit
en er achteraan, 4 boterhammen met stroop, hagelslag, suiker, jam en dan nog 6 bakken koffie.
Waar laat tie het toch met dat slanke (magere) lijf van hem.
Maar je bent goud waard Marcel net als al die vrouwen aan het thuisfront die maar zorgen en zorgen dat alles weer in huis is (eten) en de was schoon is in de kast.
En die nu allemaal genieten van een beetje gemak ha, ha.
Bedankt Marcel!!!!
Sterkte met je knie Har, morgen een rustdag heb ik begrepen. Hopelijk kun je daarna weer meefietsen.
Dikke kus X
Marcel er schuilt niet alleen een geweldige kwartiermaker in je maar ook een journalist met humor en geweldig zoals jij de mannen verzorgd. mooie foto van Jan, zo ken ik hem weer, starend naar het asfalt, stumpend op de pedalen en toch genieten van wat hij meemaakt. Wat medefietsers nu ook vast weten is dat hij tijdens het fietsen niet aanspreekbaar is. Is hij zo bezig met fietsen? nee Jan heeft een hulpmiddel om beter te horen en tijdens fietsen gaan die in een speciaal etui. Mooie anekdote: in najaar gaan we al aantal jaren een week fietsen met renessenaren in Frankrijk, Italie of Mallorca. Waren we een keer verkeerd gereden, dus wij omkeren en Jan roepen maar die hoorde niets, dus wij er achteraan duurde ff voor we hem ingehaald hadden. “wat rijden we verkeerd, had je wel even mogen zeggen”
Wilbert heel leuk intervieuw en we konden na afloop meegenieten van de leuke sfeer want we hoorden jullie lachen aan tafel en druk praten omdat geluid van microfoon nog open stond en nog verbinding met telefoon. Nu de alpen in, pakken jullie ook nog bergen die in de tour komen dit jaar? kijk weer uit naar volgende etappe. Het is waar wat Henk Krijger zei: het werkt verslavend.
Wat een geweldig verslag Marcel! en wat gezellig…om die was daar te zien ophangen. ( bijna ga ik het missen) Je bent hard op weg om onze grootste held en favoriet te worden. Zowel bij de mannen, als bij de achterblijvende vrouwen. ( geen fiets voor nodig )
Geweldig hoe je dat elftal verzorgt ! Petje af! en dan ook nog tijd hebben om zo’n goed verslag te schrijven.
Ook alle andere verslaggevers mijn complimenten., erg leuk geschreven!
Dankzij jullie kunnen we dagelijks alle belevenissen volgen, de langste fietstocht ooit van RTC Zierikzee-Menton
Gelukkig is de regen nu eindelijk verleden tijd. De warmte en de zon stralen jullie al tegemoet, alsmede de zware cols met evenzo gevaarlijke afdalingen.
Veel succes en veel sterkte, want om die reuzen te bedwingen als de Telegraphe en je weet wel…dat zal een jongensdroom zijn voor velen. In ieder geval voor Adri, dat weet ik.
Aan de heren coureurs/alias “het uitgehongerde volk”, wil ik zeggen: Toi Toi Toi , op naar de laatste loodjes !! sterkte en vooral veel genieten !!
Dit verslag is het 2de kadootje op dze vroede zaterdagmorgen voor me!
Wat een heerlijk weg te lezen verhaal en ook de foto’s zijn subliem, Marcel een dikke pluim voor jou!
Die foto van Jan is er zeker één om in te lijsten, daar kan ie trots op zijn.
Het 1ste kadootje was een vroeg telefoontje van mijn Jarige Job vanuit hun hotel.
Schat wat een mooi verjaarskado doe jij jezelf vandaag; een (letterlijke) TOPetappe met het zonnetje op de rug.
Dat moet toch een feest zijn!
Wij gaan strax taart eten om het te vieren. Vreemd met ruim 1100 km tussen ons in.
Mannen maak er wat van, vanaf nu is de warming-up voorbij
Groetjes Reza.
p.s. Marja, de slingers hingen om z’n stoeltje vanmorgen en daar was Alex verrast door hihi. Bedankt meid.
Oh, en Wilbert het radioverslag was ook erg leuk om mee te maken!
Leuk jullie verslagen te lezen. We wensen jullie veel succes en veilige km toe.
En Alex van harte jo. We drinken op jou.
Aha! Wij aan de ontbijttafel in Zierikzee begrijpen nu opeens waarom soms s ochtends vroeg in Frankrijk je vaste bakkertje opeens om 9 uur je aanstaart met keuze uit nog maar twee stokbroden en één taartje. Dan is er zo’n zwerm als jullie langs geweest! Het ziet er vrolijk uit, het uitgehongerde fietsvolk, en een fijn zonnetje. Fijn dat jullie zo goed verzorgd worden. Broer Leo en fietsers, goede reis weer verder.
Dag broer Leo,
Wat een verhalen elke dag weer, geweldig om mee te beleven. Hopelijk komt nu het goede weer eraan want de eerste dagen waren echt heeeel nat en stormachtig. Jullie hebben een fijn team zo te lezen en voor de inwendige mens wordt goed gezorgd! Hier, nu op deze zaterdagmorgen erg druilerig weer. Wij willen een dagje R dam gaan doen en dan in de oude binnenstad en langs de havens wandelen. Toch maar even wachten tot de zon erdoor komt wat de buienradar wel voorspeld.
Van de week erg leuke middag gehad met jouw Janneke en mijn zusjes tijdens de High Tea in Nieuwerkerk. Dank ook voor mijn verjaardags sms van jouw.
Leo en fietsmaten namens ons goede reis verder en hopelijk alleen maar zon en weinig wind!
Succes uit het Brabantse,
Jaap&Nelleke.
Marcel, van mij mag je in een goud lijstje zoals je die mannen weet te voorzien van al het lekkers en ze ook nog leuk op de foto ‘ s weet te zetten, super!
Surprise he Alex, van harte gefeliciteerd!
Het wordt nog flink doortrappen voor jullie, maar met de zon maakt het een stuk aangenamer!!
Het blijft geweldig wat jullie presteren, veel succes en doe voorzichtig!
Marja
Lieve Pa, Marcel en anderen,
Heb genoten van het artikel, de bijbehorende foto’s en het radioverslag van gisteren! Was mooi te horen dat er flink gelachen werd toen de microfoon/verbinding nog open stond, een bewijs dat de sfeer inderdaad goed zit.
Veel succes vandaag zo kort voor het ‘echte’ werk. Keep up the good spirit! We zijn met z’n allen enorm trots op jullie!
Michiel Stadhouders
Hallo Frans,
We volgen jullie reis iedere dag. Het is heel erg leuk om de verhalen te lezen. De bakkers in Frankrijk zijn blij met jullie!!
Mannen heel veel succes met het vervolg. Sterkte in de bergen en hopelijk goed fietsweer.
Bij De Zuidhoek zijn we ook sportief bezig geweest. De sportdag is door ons gewonnen!
Je ziet het Frans goed voorbeeld doet goed volgen.
Groeten
Robert
Ik sluit me bij mijn broer aan.
Het radioverslag was leuk, goed om te horen dat de sfeer uitstekend is!
Heel veel succes lieve papa en kameraden!
Esmée Stadhouders
Dank voor de foto! Ik herken die bruine gespierde man bijna niet als mijn vader. Ga zo door pa!
Ook dank voor het leuke verhaal weer.
Hey Alex, van harte ! en succes met fietsen.
Ik lees alle dagrapporten !
Succes allemaal !
Groeten Mathijs