Zierikzee-Menton, Verslag Dag 9

De start van de slotklim vanuit Flumet

Etappe 9: Lancrans-Notre Dame de Bellecombe, Door Jan Flach

Gisteren zagen we boeren grasmaaien: voorteken van goed weer? Op Internet zagen we een bevestiging.

We begonnen dus welgemoed. Bovendien waren we uitgerust door het verblijf in een uitstekend hotel, aan wat Cees noemde de zwaarste 6 daagse uit onze fietscarrière. We voelden ons hele ‘cyclistes’: andere gasten in het hotel verplaatsen zich per Porsche of met fiets met elektrische ondersteuning.

Het begin van de dag is op zichzelf een verhaal apart: waar de fietsen de avond te voren al zijn schoongemaakt, worden ze opnieuw geïnspecteerd, sommige opnieuw gepoetst, er wordt teflon-spray gespoten en er wordt heel serieus naar remblokjes gekeken. Jullie snappen; een tijdrovende bezigheid.

De etappe van vandaag: het begin vond ik erg zwaar door het voortdurend (sterk) stijgen en dalen in een overigens schitterend landschap dat je langzaam aan zag veranderen. Jura ging over in Alpengebied. Na ongeveer 45km was er koffie. Jullie weten inmiddels dat Marcel een meester is in het vinden van bijzondere plekken om koffie te drinken. We belandden nu aan de oever van een meertje (Cruxelles).

De pauze bij het meertje van Cruxelles

Het vervolg van de rit was fantastisch: we reden door een bergkloof, langs een riviertje dat heftig kolkte (Le Nom), over een langzaam stijgende weg richting La Clusaz. Daarentegen was de rest naar de Col des Aravis een ware beproeving: het was dermate zwaar dat kijken naar het Mont-Blanc massief me nauwelijks lukte. Ook het laatste stuk naar ND de Bellecombe was zodanig dat iedereen het wel genoeg vond voor vandaag. Bovendien moesten we de verjaardag van Alex nog vieren. Zijn stoel was vanmorgen tijdens het ontbijt wel versierd maar van zijn verjaardag hebben we verder niets gemerkt. Harro en Marcel hebben gepoogd hem tijdens de rit toe te juichen.

Aankomst in St. Jean de Sixt

Bij een verslag door mij, verwachten jullie ongetwijfeld een evaluatie van de medische situatie van alle groepsleden. Ik kan jullie verzekeren dat iedereen de beproeving van de eerste dagen goed heeft doorstaan: er heeft niemand koorts gekregen. Ik hou natuurlijk onze leider Cees goed in de gaten. Er zijn hier en daar was pijntjes bij diversen. Alleen de pijn van Harro is zodanig zwaar dat hij even niet mee fietst. Inmiddels ontpopt hij zich als fotograaf: hangend uit de auto schiet hij nu plaatjes. Zo te zien krijgt hij er steeds meer zin in.

Jan Flach in de afdaling

Naast het fietsen is het een gezellige boel. Ik had de illusie ook nog wat te kunnen lezen maar dat lukt niet. Wat ik wel ga lezen vanavond is de beschrijving van een fietstocht de l’Iséran op, we doen daar morgen een stuk van. Deze dag was zwaar. Ik zal morgen proberen gedoseerd te fietsen want dan krijgen we 3000 hoogtemeters voor onze kiezen.

De start van de slotklim vanuit Flumet

Ab en Wilbert in de slotklim

l’Iséran