Start van de 110 kilometer tocht was vanaf het MECC in Maastricht , ik was er al om 8.15 uur maar de rest was er niet eerder dan 9.15 uur waarbij Jerry zijn helm vergeten was(eerst een nieuwe kopen) zodat we pas om 10.00 uur wegreden, ik als enige op een Pinarello, weer eens iets anders, want de mannen reden allemaal op stalen frames van Braun ,wereldberoemd in Spijkenisse maar ik had er nog nooit van gehoord. Wel apart. In ieder geval weer een nieuw woord geleerd want toen ik zei dat ik absoluut eerst nog een toilet moest bezoeken werd er gevraagd of ik moest gaan “kleien”. Overigens was ik voor parkeren al zes euries kwijt en de inschrijving zelf kwam op 30 euro uit dus echt goedkoop was het niet,even goed waren er ruim 5000 deelnemers op het parcours.

Ik had geen idee wat ik van de klimkwaliteiten van de mannen mocht verwachten en of ik ze kon bijhouden maar dat viel veel mee, om eerlijk te zijn lagen de sterktes nogal ver uit elkaar dus het viel niet mee het groepje bij elkaar te houden. Jerry bleef aardig in mijn wiel de eerste hellingen maar helaas moest hij dat na 75 kilometer enorm bezuren met vreselijke krampaanvallen, net als zijn broer, dus zij kwamen ondanks veel wachten uiteindelijk ruim een uur later binnen. Het was een mooie rit door de Voerstreek met een bleek zonnetje en niet te veel wind maar wel met een enorm minpunt: ik vind het persoonlijk zo langzamerhand onverantwoord zulke grote groepen fietsers over zulk slecht wegdek te sturen. Zowel in beklimmingen als in afdalingen zaten vaak grote gaten en met name de zijkanten van de wegen waren eigenlijk bijna niet te berijden.

De leukste en tevens zwaarste beklimming was de Cote de Trasenster , vergelijkbaar met de Cote de la Redoute waar ook een tijdwaarneming liep. Achteraf bleek ik bij de eerste 400 gescoord te hebben maar bij de dames had ik de top 10 gehaald dus dat ging niet slecht. Helaas liep even daarna mijn ketting er aan de buitenkant af en wilde hij daarna niet meer op het binnenblad waardoor ik me toch wel bovengemiddeld moest inspannen om overal boven te komen maar het lukte gelukkig wel. Nee Wim, ik heb hem niet(weer) op het grootste blad achter gelegd maar hoogstens op de 21 want ik weet nu echt wel wat er gebeurd als je daar niet aan denkt.

Uiteindelijk was iedereen om 17.15 uur weer binnen en na een patatje en een blikje cola kon ik de thuisreis weer aanvaarden. Het viel mij wel op dat de andere mannen wel heel erg moeizaam naar hun auto strompelden, neef Ton moest nog een half uur naar zijn autosleutel  zoeken die tussen een omgeklapte stoel terecht was gekomen maar toch was iedereen  tevreden over zijn geleverde prestatie. Die Alpe d’Huez komen ze heus wel op, zeker met de inspiratie en motivatie die dan op zo’n dag een extra duw in de rug geven. En al lukt het ze geen zes keer , wat dan nog?

Kort samengevat: de rit zelf is best een aanrader maar om er nu 30 euro voor te betalen, als je hem graag wilt rijden kun je beter met een klein groepje gebruik maken van de rit die ik opgeslagen heb op mijn Garmin.

En dan nog wat: 110 kilometer bleek uiteindelijk bijna 125 kilometer te zijn, beetje slordig zo’n afwijking.

Frank van der Vliet

ARDENNERS VAN MORGEN,

NOG CONTACT GEHAD MET WIM EVERTSE EN DE VOORUITZICHTEN ZIJN GUNSTIG NA 16.00 UUR ZOU ER EEN KANS ZIJN OP EEN BUI MAAR DAN ZIJN WE ALLANG BINNEN ALS HET GOED IS.

DUS WE ZIEN ELKAAR MORGENOCHTEND IN ZIERIKZEE BIJ HET STATION WAARVAN WE VERTREKKEN OM 07.00 UUR.

TOT MORGEN.

LEO

Zoals de meeste weten heeft Cok de ziekte van Crohn, Nu,na een paar “goede” jaren speelt de ziekte weer op. Cok is 2 weken goed ziek geweest en daardoor verzwakt. De arts heeft maandag besloten om hem op te nemen en bloed- en darmonderzoek te doen. Deze onderzoeken zijn vandaag gedaan en uit het darm onderzoek is gebleken dat de hele dikke darm goed ontstoken is. Ze zijn nu met prednison medicatie gestart, en Cok moet nog een paar dagen in het ziekenhuis blijven. De arts vermoed tot zondag maar Cokkie hoopt/rekent op vrijdag!

Ik moet iedereen van Cok bedanken voor de mooie bloemen en het lieve briefje erbij(ik heb hem even gebeld om het te zeggen)! Morgen neem ik ze mee naar het ziekenhuis.

Natuurlijk ook bedankt namens mij!

Annelies Deering

Zaterdag komt dichterbij , een aantal zullen eerder deze week al daar naar toe afzakken om een aantal dagen op de Camping te vertoeven.  Heb de weersverwachting op langer termijn bekeken voor Belgie , en die geven aan dat Zaterdag er een kans is op een bui , dat is de laatste weken wel erg makkelijk te voorspellen gezien de hoeveelheid die we gehad hebben.

Over het algemeen is de neerslagkans 20 % voor die dag , Wim Evertse zal nog met mij contact opnemen hoe het daar allemaal is.De groep Zierikzee bestaat uit 19 personen , helaas zijn Cok Deerning en Cor Natte door ziekte afgevallen , reeds in de Ardennen zijn Wim Evertse , Peter Kloet, Piet Schneiders en Frans de Boer .

In de bus kunnen 3 personen mee , blijven er 16 over die verdeeld meerijden met degen die met de auto komt zaterdagmorgen, in ieder geval Marco v.d. Velde, Renee Verwijs , Ab Heijboer, Wilbert Stadhouders en Tonny Vaes . Als er nog meer mensen met de auto komen dan kunnen ze deze parkeren bij het station. Onderling moeten we de kosten met elkaar verrekenen . Neem in ieder geval een regenjackje mee , beter mee, dan om verlegen, neem ook wat proviand mee b.v. een paar krentenbollen een gelletje , kleding is altijd moeilijk met dit weer maar neem zeker been en armstukken mee.   Voor vertrek is er koffie met ????????????? en zal Wim Evertse uitleg geven over de route, als er mensen zijn die de rit willen inkorten zal Wim duidelijke uitleg geven de weg naar het vertrekpunt te volgen. Onderweg is er ook nog een koffiestop ingelasten kunnen de bidons indien nodig ook weer bijgevuld worden.

We vertrekken om 0.7.00 uur vanaf het station ben er zelf ruim voor de tijd om de fietsen in te laden. Hou in ieder geval de site in de gaten mocht er niks meer te melden zijn dan gaan we Zaterdag met een flinke groep naar een mooie omgeving die alle facetten van het fietsen in zich heeft.

Zijn er nog onduidelijkheden of anderzins vraag het dan .

Graag tot Zaterdag.

Leo Noordijk.

Op 9 mei, tijdens de Hel van Twente, start de campagne ‘Gebruik je kop, helm op’ van VeiligheidNL, de KNWU en de NTFU.

Ieder jaar melden zich 4.100 wielrenners en mountainbikers bij de Spoedeisende Hulp. Eén op de zes moet behandeld worden voor hoofd- of hersenletsel. Dit zijn blessures waarvan de slachtoffers vaak langdurig hinder ondervinden.

Het wrange is dat de meeste wielrenners en mountainbikers meestal wel een helm hebben, maar deze niet altijd opzetten. Bij toertochten en wedstrijden is een helm verplicht. Maar tijdens recreatieve tochten of tijdens het alleen fietsen wordt de helm niet altijd gedragen. Terwijl een ongeluk ook dan kan gebeuren. Een loslopende hond, grind op de weg of een onverwachte beweging van een andere weggebruiker zijn vaak al voldoende voor een vervelende schuiver. Ook voor een ervaren sporter.

Nuttige informatie staat op www.gebruikjekop.nl

De weersomstandigheden zijn  nog niet perfect , maar zoals het iedere keer weer goed komt zal het nu ook wel zo zijn. Afgelopen Zondag hadden we ondanks de lage ochtendtemp. een mooi aantal pedaleurs bij elkaar ,het was een mooi tochtje. Velen die mee gingen waren nog niet bekend met de route die we hebben afgelegd .Gaande de rit werd het zelfs aangenaam, de zon liet zich steeds meer zien en de temperatuur was goed .Dat we Zaterdag 19 Mei ook mogen genieten van de tocht en een zonnetje zou welkom zijn. Een mooi aantal fietsers gaat deze dag mee.   Heb al eerder aangegeven dat ik een bus heb waar de fietsen vrijwel zeker allemaal in kunnen, ze zullen met alle voorzichtigheid ingepakt worden , iedere fiets wordt beschermd met dekens . Ik kan zelf in de bus nog twee personen meenemen , maar er zullen een aantal mensen bereid moeten zijn om te rijden een aantal heeft al toegezegd om dit te doen , om er zeker van te zijn dat we allemaal richting de Ardennen kunnen , geef even door wie kan rijden , dan kunnen we e.e.a. afstemmen.

Nog even een belangrijke wijziging de vertrektijd vanaf het staion is niet om 0.6.30 uur maar om 0.7.00 uur.

Dus een half uurtje langer in bed blijven.

Leo

Zaterdag 19 Mei a.s is het zover, dan gaan we met een respectabel aantal leden de mooie heuvels van de Ardennen beklimmen. Zoals ieder jaar zal Wim Evertse ons meenemen door deze mooie streek met een afwisselend landschap. Hij is daar heel goed bekend en weet in deze omgeving ons steeds weer te verrassen met mooie klimmen en dito afdalingen. Er zal ook een koffiestop zijn onderweg.

In totaal hebben zich 21 mannen  en een dame zich bij mij opgegeven. Op de camping in Aywaille, vanwaaruit we starten, zien we dan nog een aantal deelnemers die daar bivakkeren. Op deze kasteelcamping langs de rivier, kunnen we douchen en “toiletmaken. Bovendien is er een klein cafeetje voor de koffie (vooraf?) en het drankje na afloop van de rit.

 Vanuit Zierikzee vertrekken we met 21 personen. Ik heb zelf een bus waar een groot deel van de fietsen in kunnen plus 3 man. Een aantal fietsers heeft mij gevraagd of ze mee konden rijden met iemand . Zoals bij iedere buiteneilandelijke tocht zullen we onderling moeten regelen om met elkaar mee te rijden. Geef mij even door wie wil rijden om het zo te regelen dat iedereen een plaats heeft.  De fietsen kunnen allemaal in de bus want zeer waarschijnlijk rijdt Annette ook met een bus dus niemand zou dan zijn fiets achterop of in de auto moeten plaatsen. De fietsen worden onderling goed beschermd door dekens e.d.

We willen om 0.6.30 uur vertrekken vanaf het station in Zierikzee , daar kunnen ook evt. auto’s geparkeerd worden. Hopenlijk dat de weergoden ons die dag goed gezind zullen zijn wacht ons weer en mooie afwisselende dag . Mochten de vooruitzichten dusdanig slecht zijn dan moeten we besluiten niet te gaan . Dus kijk tegen de tijd dat we gaan regelmatig op de site voor de laatste mededelingen. Gelet op de eerdere uitvoeringen van deze tocht, zijn de reacties altijd positief , dat blijkt dus ook door het aantal deelnemers dat zich hebben opgegeven.

Mochten er nog onduidelijkheden of vragen, laat het weten.

Groeten

Leo Noordijk.

Schijnbaar leeft deze discipline niet erg binnen onze vereniging, en geeft men de voorkeur aan de gewone trainingsrit op zondag morgen.

 DUS A.S. ZONDAG 6 MEI GEEN PLOEGENTIJDRIT MAAR DAARVOOR IN DE PLAATS DE GEBRUIKELIJKE TRAININGSRIT , VERTREK 9 UUR.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

In een gebied temidden van een immense brok natuur, met Cols boven 2000meter, ligt ten zuiden van de hoogste Alpenreuzen het stadje Barcelonnette. Het plaatsje telt ca. 3000 inwoners en kent duidelijk Spaanse invloeden. In 1821 vertrokken twee avontuurlijke broers uit Barcelonnette naar Mexico. Daar wisten zij in de loop der jaren een textiel imperium te stichten. Dat leidde tot een uittocht van duizenden inwoners uit de Ubaye vallei, want zij volgden het succes van de fortuinzoekers. Velen keerden echter ook berooid weer terug, maar ook velen kwamen met hun in Mexico vergaarde rijkdom aan het begin van de 20^e eeuw weer retour naar Barcelonnette. Tal van gebouwen in het stadje, en niet te vergeten de rood-gele kleuren in het stadswapen, zijn een blijvende herinnering aan de geschiedenis.    

Barcelonnette wordt omgeven door een groot aantal Alpencols boven 2000 meter en in de buurt van deze plaats kunnen dan ook vele “fietsdromen” worden verwezenlijkt.  Een inspirerende omgeving waarin wielergeschiedenis is geschreven door vedetten als Coppi, Anquetil, Merckx en vele anderen. Hier kun je je vereenzelvigen met je favoriete coureurs en voelen welk beulswerk die mannen hebben moeten verrichten. Het geeft een geweldige kick, je stijgt boven jezelf uit en zorgt ervoor dat je onvergetelijke ervaringen mee terug zult nemen naar het vlakke Zeeuwse land. In deze streek kun je het brevet van 7 Cols behalen. Of het Circuit des 3 Cols rijden, een rit waarin de Col d’Allos, de Col des Champs en de Col de la Cayolle moeten worden beklommen.

De animatoren van de komende, vernieuwde, Alpenweek hebben er voor gekozen om één van de zwaarste ritten uit alle voorgaande “Alpenjaren” in het programma op te nemen. 

Het Circuit des 3 Cols kent een parcours dat vanuit Barcelonnette over 3300 hoogtemeters en 121 kilometers over de Col d’Allos (2250m), de Col des Champs (2057m) en de Col de la Cayolle (2326m) voert en weer in Barcelonnette eindigt. In de rit zullen 52km bergopwaarts overwonnen dienen te worden, hetgeen een gemiddeld stijgingspercentage van ca 6,5% inhoudt. Voor een dergelijke tocht dien je voldoende trainingsarbeid te hebben verricht en als je dan ook nog beschikt over een gezonde dosis moraal, dan zul je hier je fysieke grenzen zeker verleggen en daardoor je fietsbelevenis nog aantrekkelijker maken. Ter herinnering aan het volbrengen van deze zware tocht ligt er een certificaat gereed, een garantie voor eeuwige roem dus.

Er is overigens nog een certificaat te behalen; nl. het Brevet des 7 Cols Ubayens (met ca7200 hoogtemeters). Dit brevet wordt je uitgereikt als je in de omgeving van Barcelonnette de flanken van 7 Cols hebt beklommen. Een afstempelkaart (€ 6,50)koop je bij het Office de Tourisme in Barcelonnette. In het stempelapparaat op elke top van de Cols stempel je vervolgens af (zonder tijdslimiet), waarna je de kaart weer aflevert in het Office de Tourisme. Op het bureau krijg je dan het brevet uitgereikt. De betreffende 7 Cols zijn;  Col de la Bonette, Col de Vars, Col de Pontis, Col St. Jean, Col d’Allos, Col de la Cayolle en tot nader order La Montée de Ste-Anne la Condamine. Deze laatste klim zolang de Col de Larche nog is afgesloten voor fietsers. In het programma van de RTC Alpenweek 2012 zijn al 4 beklimmingen uit deze 7 Cols Ubayens opgenomen. Zij die nog enige dagen langer in Baratier verblijven zouden dus ook nog voor dit begerenswaardige Brevet kunnen gaan.

Het lijkt erop dat het deze zomer weer een geweldige happening gaat worden daar in de Franse Alpen.

Trainingsweekend in Luxemburg, vrijdag 27 t/m zondag 29 april.

Elk jaar proberen Michiel en ik een paar dagen samen te gaan fietsen om te trainen, dit jaar gaat mijn zoon mee naar de Alpen en het komt dus goed uit om wat klimkilometertjes te maken. Wij besluiten naar Esch-sur-Sûre af te reizen en hebben 2 nachten geboekt in het plaatselijk hotel de la Sûre. Dit plaatsje is al zeer oud gezien het jaartal van 1272 dat gegrift staat in de muur van het hotel. Het is een idyllisch gelegen dorpje in het dal van de rivier de Sûre (of Sauer op zijn Duits) met een hooggelegen burcht ruïne, het hellinkje naar het hotel is een leuke 20%!, gelukkig overigens maar 100 meter. Een jaar of 10 geleden ben ik samen met Leo Lemsom en Peter van den Anker een keer via Cycletours in het hotel geweest om hier te fietsen. In mijn herinnering ging dat toen uiterst moeizaam tegen deze 2 getrainde mannen en ondanks het feit dat ik toen dus nog stukken jonger was ben ik menigmaal van de fiets af gemoeten op de nodige steile hellingen. Ben dus benieuwd hoe het nu gaat.

Het gebied kenmerkt zich door vele riviertjes zoals de Sûre, Our, Alzette, Wiltz, Clerve en ontelbare kleine riviertjes met evenveel bijbehorende dalen en heuvels.  De dalen liggen grofweg op 200-250 meter, de heuvels op maximaal 500-550 meter. Wij besluiten wat ritjes te plannen en van het ene dal naar het andere te “hoppen” zodat we de nodige klimkilometers maken.

Vrijdagmiddag na aankomst in het hotel kleden we ons snel om om nog wat te kunnen fietsen, het weer ziet er grijs en somber uit maar het regent (nog) niet. We besluiten eerst een stuk van het dal van de Sûre te rijden naar Goebelsmühle, na een eerste korte klim daarna lekker op en af maar niet meer dan vals plat. Vervolgens steken we de rivier over en rijden naar Bourscheid, de eerste klim van het seizoen! Welnu die hakt er gelijk in en ik vraag me af waarom je elke keer weer zo moet wennen aan klimmen, al snel merk ik dat ik mijn tempo moet aanpassen en ga dan ook in een wat lichter verzet en probeer soepeler te trappen, dat gaat beter! Niettemin kost het me de nodige moeite en gelukkig geeft ook Michiel boven aan dat het in pittig klimmetje was, later op kaart zie ik dat we van 237 meter in het dal naar 505 gestegen zijn bij Bourscheid over een afstand van 4 kilometer, reken dus maar uit.

Vervolgens dalen we licht af naar Welscheid om glooiend op en af met fraaie vergezichten naar Niederfeulen en Oberfeulen te fietsen. Het weer is inmiddels omgeslagen en het begint fiks te regenen en we doen dus snel de regenjacks aan. Die helpen gezien de forse regenval niet heel lang en al snel komen de herinneringen boven van de eerste 5 dagen van de rit Zierikzee-Menton van vorig jaar. Vanaf Oberfeulen op 306 meter rijden we naar Eschdorf en bereiken een hoogte van 518 meter om vervolgens weer huiswaarts naar het hotel te rijden via een fraaie afdaling met nog het hotelklimmetje als toetje. Na een hete douche en een biertje zijn we de regen snel vergeten! De rit van 45 kilometer zit toch wel een beetje in de kuiten.

Michiel heeft zijn telefoon met internet bij zich en wanneer ik mijn e-mail lees zie ik een mailtje van Cees dat hij nog wel een leuk kuitenbijtertje in Luxemburg kent, wij kijken op de kaart en besluiten onze rit van morgen om te gooien via dit klimmetje. Mijn angstige vermoeden is dat ik hier dus 10 jaar geleden af moest stappen.

De volgende dag, zaterdag, is het een stuk warmer en de verwachting is heel goed, een zonnetje met wolkje en 20 tot 22 graden! Wij rijden eerst weer een stukje dal van de Sûre zoals gisteren om de benen warm te draaien, richting Unterschlinder en slaan dan linksaf naar Hoscheid voor de eerste serieuze klim en ook deze is steil en heftig, vanuit 280 meter naar 478 meter bij Hoscheid in 3 kilometer. Na Hoscheid en Mescheid gaan we richting Gralingen en vervolgens richting Brandenbourg, ik meen een deel van de doorgangsroute van Zierikzee-Menton te herkennen. Het is een route van op en af en er staat eigenlijk constant wel spanning op de benen met vanzelfsprekend afwisselend ontspanning, dat heeft natuurlijk te maken met de tijdspanne van het klimmen, dat gaat nou eenmaal langzamer dan afdalen waardoor je nou eenmaal meer tijd besteedt aan klimmen. Na Bastendorf op 221 meter vervolgens naar Seltz op 203 meter en gaan dan weer klimmen naar Longsdorf op 284 meter en klimmen door naar Fouhren op 343 meter. Via Bettel komen we aan in het dal van de Our en rijden naar Vianden voor de late lunch. We hebben best trek en eten een pasta gerecht maar ook niet teveel want na de lunch en 6 kilometer wacht Cees zijn kuitenbijtertje. Ondanks mijn trek in een paar bolletjes vanille ijs weet ik deze verleiding te weerstaan en hou het bij koffie.

Daar gaan we dan, richting Stolzembourg, eerst nog even door het dal van de Our om dan bij dit plaatsje de klim naar Putscheid en vervolgens de restklim naar Weiler. Het is een klim van 2500 meter waarvan 1900 meter tegen 17%!! en vervolgens nog 600 meter tegen 11%. Na 200 meter al weet ik dat ik 10 jaar terug deze dus bij lange na niet gehaald heb maar dat zal me nu dus niet gebeuren. Krakend op de 29 kom ik uiteindelijk met trillende benen boven maar wel gered! Cees heeft niets teveel gezegd. Wanneer ik de lezer een inschatting moet geven: de klim zit ergens tussen de Pallon en Redoute maar door de lengte en steilte 1,5 keer zo zwaar, voor diegenen die navraag willen doen, vervoeg je bij Cees!

Nadat we bijgekomen zijn vervolgen we de weg terug naar Merscheid en Hoscheid en dalen dan als een kanonskogel af via de klim van vanochtend die we dus nu omgekeerd nemen. Dat de hellingen hier steil zijn bevestigen de afdalingen, binnen een mum van tijd haal je een forse snelheid en is het oppassen. Dat komt omdat de wegen smaller zijn en de bochten daardoor nog scherper.

Na de terugroute door het dal van de Sûre zijn we om 17.30 uur terug in het hotel en nemen een paar biertjes. Een mooie rit vandaag en fraai warm weer, we zijn heel wat vocht kwijtgeraakt na deze inspannende klimdag.

Zondag 29 april.

Vandaag gaan we al weer naar huis maar besluiten nog een klein ritje te doen, van het hotel mogen we bij terugkomst nog douchen in de sauna en dat is wel zo prettig.

Ondanks wat regendruppels lijkt het weer toch wat beter te worden. We besluiten om direct uit het hotel  en het dal de klim naar Kaundorf te pakken, er zijn 2 opties, de steile klim van 11% via de normale weg en de nog veel steilere kortere rechtstreeks vanuit het dorp van 15%. We nemen de laatste en ondanks het ontbijt gaat de klim me relatief goed af hoewel ik ook hier weer veelvuldig de 27 en de 29 afwissel. Na 2 kilometer hijgen en steunen is het ergste voorbij en klimmen we tegen een schappelijker percentage naar 471 meter bij Kaundorf. Vervolgens weer op en af naar Nothum met mooie vergezichten hoewel de zon wegblijft waarna we richting Wiltz rijden om daarna via Dahl en Goesdorf en spectaculaire snelle afdaling naar Bockholzermillen te nemen, nog eens een bevestiging hoe steil het hier wel niet is. Na de mooie rit door het dal van de Sûre met fluitende vogels beseffen we dat er weer een eind is gekomen aan ons fietsweekend. In het hotel drinken we koffie en hebben er dan 40 kilometer opzitten.

Om 12.30 uur vertrekken we weer naar Nederland en via Eindhoven waar ik Michiel op het station afzet rij ik naar Zeeland en zit om 16.30 uur ook thuis aan de koffie.

Voor diegenen die willen trainen om klimkilometers te maken is het een aanrader om naar Luxemburg te gaan. De wegen zijn van prachtig glad asfalt en nergens slecht (een verademing in vergelijk met België) en uitermate rustig. Ook groepen motorrijders zijn er niet in grote getale en de wegen zijn relatief verkeersluw. Fietsers zie je niet veel en vanwege de vele dalen en heuvels is het een zeer interssant en volgens mij veel beter alternatief voor de Ardennen. Vanuit Schuddebeurs is het 296 kilometer naar het hotel en voor diegenen die willen kamperen, in het plaatsje is een nieuwe camping.

Kortom, zeker aan te bevelen vanwege de vele kuitenbijters, mooie wegen en goed bier!

Wilbert Stadhouders