Skip to main content

Posts by toonwandel:

    Koos Moerenhout vertelt enthousiast over Schouwen-Duiveland

    september 12th, 2011

    Koos Moerenhout heeft in zijn actieve loopbaan als beroepswielrenner regelmatig een trainingsrondje over Schouwn-Duiveland gemaakt.
    De herinneringen aan deze trainingen kwamen weer ter sprake toen Koos, samen met wethouder Ad Verseput, een rondje over Schouwne-Duiveland maakte.

    Tijdens hun ronde over het eiland, waarbij de favoriete plekjes van Koos en Ad werden aangedaan, komt ook de Koos Moerehout Classic (KMC) ter sprake. De KMC kent drie afstanden (85, 125 en 180 km) waarbij de langste afstand ook over Schouwen-Duiveland voert. De KMC voor 2012 staat gepland op 26 mei, en de voorbereidingen zijn al gestart. Bij de eerste editie van de KMC stonden 2000 wielrenners aan het vertrek.

    Een compleet verslag van het rondje van Koos Moerenhout over Schouwen-Duiveland is te lezen op de website van de gemeente Schouwen-Duiveland.

    No Comments "

    De Molenberg-Rookworsttocht

    februari 6th, 2011

    Zaterdagavond (eigenlijk al zondagmorgen) nog gauw even wat spullen klaargelegd voor morgenochtend. Hoe zou het weer eigenlijk zijn op zondagmorgen? Nou ja, dat zien we straks wel op buienradar, eerst maar een paar uurtjes slapen.

    Verrek gaat die wekker nu al, hoe vroeg is het eigenlijk?
    Het lijkt verdomme wel een gewone werkdag, in plaats van weekend.
    Gelukkig het is droog, en de buienradar geeft ook geen onheilspelende verwachtingen.
    Heb ik alles, overschoenen, schone kleding, helm, handschoenen et cetera?
    Gelukkig het is erg stil op de weg, logisch eigenlijk op dit tijdstip.
    Bij het Haringvliet begint het te regenen, nee toch, ‘t zal niet waar zijn.
    Maar na Ouddorp klaart het op, en op Schouwen is het fris, maar de weg is niet nat.
    Snel de fiets uit de auto halen, en op naar de Molenberg.

    Er staan al redelijk wat fietsen buiten, en binnen wordt er al stevig koffie gedronken.
    Men is verbaast dat zo’n Hollander op zondagmorgen naar Zeeland komt om te ATB-en.
    Na het schudden van bekende handen, staat er voor mij ook een bakje koffie klaar, lekker!

    Om half tien, geeft Jan het sein om te vertrekken, en een klein twintig man gaat op pad naar Beveland. Op het eerste stukje van de kering, krijgen we de eerste lekke band.
    Deze wordt eerst bestreden met een spuitbus, maar effe later besluit men toch maar een nieuw binnenbandje te plaatsen. Vier man houdt zich met het probleem bezig, wat overigens geen snelheidwinst oplevert.
    Na het herstel gaan we met het windje in de rug af op de Veerse dam.
    Echter na  +/-300 meter geeft kapitein Jan Boot het sein om van het asfalt af te gaan.
    Even later rijden we op een karrenpad richting Kamperland.
    Na dit pad van een kleine 3 kilometer zien de fietsen, en de coureurs er plotseling geheel anders uit. Met grote modderplekken op de bril en op de rug komen we via een camping weer op het vertrouwde asfalt. Menigeen haalt opgelucht adem, maar de echte veldrijders vinden dit nog maar een beginnetje. De asfalttijgers zijn het daar beslist niet mee eens.
    Na Kamperland gaat het lang (met nog steeds de wind in de rug) richting Geersdijk.
    Maar plotseling blaast Jan weer op zijn fluit, en slaan we rechtsaf een boerenerf op.
    Gevolgd door, ja je raad het al; het volgende modderpad.
    Mari besluit om zichzelf en z’n fiets te sparen en blijft het asfalt volgen.
    Na een stukje langs het Veerse meer, komt het volgende paadje, met als verassing aan het einde, dezelfde weg terug maar nu aan de andere kant van de dijk.
    De paden worden voor enkelingen een ware helletocht.

    Jan weet dit goed op te lossen door de meute de eerstvolgende kilometers over het asfalt te sturen. Plotseling slaan we een industrieterrein vlak voor Wissekerke. Niemand begrijpt deze move, maar captain Jan  brengt ons naar een stukje bos, waar nog  geen paadje bestaat.
    Het wordt nu wel echt ploeteren, met als resultaat een gebroken ketting.
    Cees en Joep lossen dit samen op, en geven de berijder het advies om maar rustig richting de kering te rijden.
    De rest van de meute neemt nog enkele onverharde stukken om uit te komen op de dijk langs de Oosterschelde.

    De zon is inmiddels gaan schijnen en ook wij beginnen te verlangen naar de rookworst.
    Dus gezamenlijk richting kering, waar de noordenwind toch wel tegen valt.
    Maar Hans en Peter nemen resoluut de kop, en de rest volgt in de Waaier.
    Aangekomen bij de Molenberg realiseren we ons dat we er niet op z’n zondags uit zien, maar gelukkig hebben de geen pluche stoelen, dus vooruit maar!
    Binnen wacht ons het zo verlangde broodje rookworst, met een heerlijke kop chocolademelk.
    en voor enkelen nog een Belgische dorstlesser, waarna iedereen zich moe maar ZEER VOLDAAN naar huis begeeft.
    RTC-Schouwen-Duiveland, met name Jan Boot, bedankt voor de fijne ochtend, het was het vroege opstaan zeker waard!

                                                             Een zomerlid uit Delft, Joep van der Eijk.

    Deelnemers:  
    Jan Boot
    Hans van Elzelingen
    Ronnie de Bruijne
    Peter Kloet
    Mari Evertse
    Piet Schneiders
    Harmen Boot
    Joop Juffermans
    Patrick Juffermans
    Ad van der Wouden
    Cees Jonker
    Huib Smits
    Joost Hogenstein
    Johan Hendrikse
    Joep van der Eijk

    No Comments "

    Organisatie E-2-M goed op schema

    januari 14th, 2011

    Deelnemers genieten alleen al van de voorbereiding.

    Over 5 maanden, vanaf 17 juni, gaat het grootste evenement uit de RTC geschiedenis van start. Inmiddels zijn tal van zaken al tot in detail geregeld. Zo staan alle ritten op papier en zijn de hotels voor onderweg vastgelegd.

    De eerste rit van Zierikzee naar het Belgische Riemst is de langste etappe; 190 km maar met slechts 300 hoogtemeters. Er wordt overnacht in Hove Malpertuus van oud-coureur Yvo Molenaers. Na rit 5, in de Vogezen, wordt overnacht op de flanken van de Col de la Schlucht. Na rit 10, in het Olympische Val d’Isère wordt overnacht op een hoogte van 1800m. Goed voor de aanmaak van extra rode bloedlichaampjes. Dat zal ook nodig zijn omdat deze rit verhoudingsgewijs, met 100km en 3100 hoogtemeters, de zwaarste lijkt. In de 13e rit van Guillestre naar La Bolline (Col de Vars, Col de la Bonette en een deel van de Col St. Martin) liggen de meeste hoogtemeters op de rijders te wachten; 3300. De volgende dag in de slotrit resten er dan nog 90km naar Menton. Dat zal de kortste rit zijn.

    Vervolgens blijven de deelnemers tot zaterdag in Menton, in Hotel Moderne, dichtbij boulevard en strand. Op zaterdag 2 juli rijden 3 deelnemers met volgbus (inclusief fietsen, bagage en reserve-materiaal) naar Nederland terug. De 10 anderen vliegen die dag van Nice naar Rotterdam of Zaventem.

    Ook de werkzaamheden met betrekking tot de financiën, de voedingsproblematiek, het vervoer, het onderhoud en de reserve-materialen, verlopen voorspoedig. Het feit dat Autobedrijf Louwerse belangeloos een volgbus ter beschikking stelt voor deze reis  en dat Evertse Sport meedenkt en meewerkt aan technische ondersteuning, het beschikbaar stellen van reserve-materiaal en het beletteren van de bus is voor de E-2-M, Zierikzee-Menton groep een belangrijke steun.

    Het is de bedoeling dat tijdens de tocht in juni belangstellenden dagelijks op de hoogte gehouden worden van de vorderingen middels laptop en website.

    Meer nieuws volgt

    No Comments "

    De tocht die eindelijk doorging

    augustus 24th, 2010

    Na tweemaal afgelast te zijn geweest was het eindelijk zo ver. De nieuw met zorg uitgezette tocht van 120 km, door Cees, is zondag 15 aug.j.l verreden.

    Onder de naam van Rond(je) Grevelingen en Haringvliet vertrokken 16 enthousiastelingen om 09.00 uur, waaronder twee dames (Linda en Reza) vanaf café De Gekroonde Suikerbiet, na eerst genoten te hebben van een eerste kopje koffie, richting Bruinisse via het Dijkwater. De weersvooruitzichten waren niet onheilspellend, tot de middag zou het droog blijven, met een aantrekkende wind en een temperatuur van 20 graden. Leo en Jan trekken de kar op stoom en dat zal het grootste gedeelte van de route ook zo blijven. Zij doen dit graag en vinden het, volgens mij, een grote eer om de groep op sleeptouw te mogen nemen. Via Oude Tongen en Achthuizen rijden we richting de Haringvlietbrug, de wind schuin van voren. Bij de brug aangekomen krijgen we de aangewakkerde wind vol van voren, onverdroten blijven Jan en Leo op kop rijden. De ingelopen wielrenners klampen zich bij ons aan om weg te kruipen voor de wind.Over het viaduct van de A29 gaan we via Zuidzijde richting Nieuw Beijerland naar het Spui, een smal vaarwater tussen de Oude Maas en het Haringvliet. Hier moeten we overvaren met de pont, amper staan we op de pont of we zijn al weer aangekomen aan de overkant en zien we de contouren van Spijkenisse. We buigen linksaf richting Simonshaven naar Hellevoetsluis met af en toe de harde wind nog schuin van voren. Aangekomen in het centrum van Hellevoetsluis genieten we van de koffie en appeltaart, het grootste gedeelte van de tocht is achter de rug. Na een half uur vertrekken we richting Stellendam, waarbij de wind sterker wordt maar gelukkig hebben we die achter ons.In vliegende vaart naderen we de Haringvlietdam en suizen, met een vaart van over de 40 km, er over heen richting Goederede en Ouddorp. Nog even en we zijn weer op ons eiland. Ordentelijk en gedisciplineerd rijden we via de binnenzijde van de Brouwersdam naar Scharendijke. Hier wordt onze Fred als eerste afgezet en een stukje verder, bij de molen, splits de groep zich, een groot gedeelte rijd, via Looperskapelle en Brijdorpe, naar Kerkwerve, hier gaan er een aantal richting Noordgouwe en Zonnemaire, de rest in een streep naar Zierikzee. De tocht zit weer in de knip, er waren geen lekke banden of ander materiaalpech en degene die niet van de partij waren hebben vreselijke spijt want het is droog gebleven. Deze tocht is zeker een aanwinst voor het toerprogamma en als we een stukje verder rijden kiunnen we via de Rhoonse Grienden ook mooi natuurschoon bewonderen, maar dat is dan wel een aantal kilometres verder, misschien wat voor de toekomst.

    Met vriendelijke sportgroet,

    Anne de Bruijn

    No Comments "