Skip to main content

Posts by :

    Ziekte die je overkomt

    november 3rd, 2015

    Beste leden,

     

    Helaas moet ik jullie namens ons lid Leo Braber uit Renesse een trieste mededeling doen.

    Leo is tijdens een fietstocht een maand geleden geconfronteerd met ademhalingsproblemen en heeft zich direct onder behandeling gesteld. Snel viel de dramatische constatering dat hij getroffen is door longkanker. Hij liet weten dat het een uitgezaaide longkanker is met zeer sombere vooruitzichten. Een zeer onverwachte en dramatische situatie voor hem en zijn direct betrokken gezinsleden.

    Namens de RTC leden heeft de lief en leed commissie een bos bloemen laten bezorgen en hem sterkte in deze strijd gewenst. Als leden en bestuur van de RTC wensen wij hem en zijn echtgenote Janneke en gezinsleden alle kracht en goeds toe in de toekomst van leven die hem en zijn gezin en familie nog gegund is.

    Leo heeft de bloemen erg op prijs gesteld en bedankt de RTC daarvoor.

    Namens het bestuur,

    Wilbert Stadhouders, voorzitter

    No Comments "

    Fietsen in de Vaucluse

    september 6th, 2015

    Het laatste weekend van augustus begint onze vakantie en we hebben donderdag een echte last minute geboekt en we gaan naar de zon. Dat heeft te maken met het feit dat onze jongste dochter mee gaat en die vindt varen met de boot maar suf en wil in de zon liggen, tsja en die zon is in Nederland voorlopig niet te vinden de komende week.

    Na wat heen en weer getelefoneer met de reisorganisatie boeken we een weekje in de Vaucluse, een appartement op een golfterrein met zwembad, een kilometer of 25 ten oosten van Avignon zodat we ook nog naar een stad kunnen. Bijkomend voordeel is dat de fiets mee kan zodat ik nog wat kan fietsen, mij op dat moment niet realiserend wat er komen gaat. De reis hakken we in twee reisdagen want direct uit mijn werk zo’n afstand acht ik niet verstandig. Op vrijdag 11 uur vertrekken we, logeren in de omgeving van Troyes, en komen de volgende dag op zaterdag aan om 17.00 uur in het vakantieoord. Het ziet er fraai uit en de ligging is heel mooi en de eerste tegenvaller ook, het zwembad is door blikseminslag getroffen en kan niet gebruikt worden. Het is dik over de 30 graden dus dat is dan behelpen maar we laten ons niet uit het veld slaan. Na uitgepakt te hebben gaan we eten in het naastgelegen stadje Isle sur la Sorgue. Het is een mooi plaatsje waar de rivier de Sorgue doorheen loopt en de sfeer is echt frans provencaals. Mysterieus aan deze rivier is dat de exacte oorsprong niet bekend is maar wel de grootste waterlozing van Europa heeft.

    De Vaucluse is een onderdeel van de Provence en betekent letterlijk “besloten vallei” vanuit het latijn vertaald, het departement wordt begrensd door de Rhonevallei, de Alpen en de Durance. Het kenmerkt zich door heuvelplateaus en valleien met een mediterraan karakter waarbij je soms de indruk hebt alsof je in Toscane zit. Het is er droog en de afgelopen maanden is het er ook voor lokale begrippen zeer warm geweest. Onder fietsers meest bekend is dat in dit departement de Mont Ventoux ligt, iets wat ik me eigenlijk pas echt realiseer wanneer we tijdens de laatste fase van de reis er letterlijk tegenop kijken.

    Dag 2 zondag.

    De volgende ochtend word ik wakker en kijk naar mijn fiets die ik nog in elkaar moet zetten en klaar maken. Ik besluit om een verkenningsrondje te doen en sta op. Een half uur later zit ik op de fiets rij langs de rivier de Sorgue. Nog geen paar kilometer verder passeer ik al Fontaine-de-Vaucluse, wat een idyllische plek is dit zeg. Later op de zondag bezoeken we dit plaatsje samen. Het gaat fietsend op en neer, vlak is het nergens maar spannend is het nog niet qua stijgen en dalen. Wel valt me linksaf een weggetje op “Gordes par touristique” maar laat dat links liggen, ik fiets door en geniet van de omgeving en laat de benen wennen aan het fietsen. Na 12 kilometer keer ik terug en geniet weer andersom en passeer weer de afslag maar nu rechts en besluit dat weggetje in te slaan. Ervaring leert dat dit soort weggetjes direct spannend worden qua klimwerk en dat klopt, het eerste deel van 2 kilometer valt mee met 5 tot 7% maar het venijn zit in de laatste kilometer waar het oploopt van 9 naar 14%. Met bonkend hart sta ik boven maar de eerste indruk is dat het niet tegenvalt, weliswaar heb ik in juni de Alpenweek met Ab gedaan maar het is altijd weer wennen aan klimmen. Ik keer terug, pak nog een ander zijweggetje, en na 30 kilometer ben ik weer terug in het appartement. De rest van de ochtend drinken we samen koffie en lopen door Fontaine-de-Vaucluse waar het toeristisch druk is maar heerlijk frans.

    De middag gaan we zwemmen in het gemeentelijk zwembad en krijgen de kaartjes vergoed vanwege het kapotte zwembad op het park.

    Dag 3 maandag.

    Maandag belooft het weer mooi en warm te worden. Ik sta weer vroeg op en plan een klimritje naar St. Didier, weer terug en nog een stukje vallei. Na het park sla ik linksaf en neem de D57 en al snel gaat het stijgen, eerst met een procent of 4 en oplopend tot maximaal 7%. Ik passeer het dorpje Saumane waar een kasteel op de top staat, het geheel laat ik voor wat het is. Ik klim door naar St. Didier waar ik na 10 kilometer ben, een aardig klimmetje met mooie vergezichten.

     

     

    Ik keer weer terug en bij de afslag Saumane klim ik even naar het dorpje en kasteel, tegen en op de heuvel gelegen met weer een mooi uitzicht.

    Thuis heb ik 40 kilometer op de teller en s’middags gaan we naar het meer van Monteux om te zonnebaden en te zwemmen. Liggend op het ligbed kan ik me niet op mijn boek concentreren maar ik kijk constant tegen de Mont Ventoux aan die daar zo dreigend solitair in het landschap ligt, zo ik dan toch maar….

     

    Dag 4 dinsdag.

    Vandaag bezoeken we Avignon, een fraaie plaats met veel cultuur en bezienswaardigheden. Er is veel te zien en te winkelen en in plaats van de avond lunchen we uitgebreid in een mooi restaurant. De mosselen echter kunnen niet tippen aan onze Zeeuwse!

    Dag 5 woensdag.

    Het moet er maar van komen, ik besluit om de Ventoux te beklimmen. Omdat ik echter niet zeker ben om een van de twee zwaardere (Bedoin of Malaucène) te pakken ga ik met de auto naar Sault om de Ventoux vanuit die plaats te fietsen. Om 7.30 uur rij ik met de auto weg en om 8.45 uur stap ik op de fiets. Sault is ook weer een vestingstadje gelegen op een heuvel, je daalt naar een vallei (met veel wind!) en vertrekt vervolgens vanuit die vallei om gedurende 20 kilometer te klimmen maar die klim is slechts een 4% gemiddeld, variërend van 0 tot maximaal 7%, niet spannend dus maar wel plezierig om de klimspanning gedurende langere tijd te testen. Bij “le Chalet Reynard” pak je vervolgens het laatste deel dat samenkomt met de klim vanuit Bedoin, dit deel beslaat 6 kilometer met percentages tussen de 7 en 11% ook wel bekend als klim in het maanlandschap en feitelijk alleen als een echte klim te beschouwen. Het is een mooie tocht met goed wegdek en vrijwel precies na 2 uur sta ik na 27 kilometer boven.

    De afdaling is eveneens heerlijk en om 11.30 uur ben ik weer terug in Sault waar ik de auto weer neem naar huis, de middag vermaken we ons met bezoek aan de winkeltjes en terrassen in Isle sur la Sorgue.

    Wat me niet helemaal lekker zit blijft het gevoel dat het geen “echte” klim was, althans zo voel ik het. Dat is natuurlijk onzin want van 700 meter naar 1909 klimmen in 27 kilometer is een klim maar ja …..

    Dag 6 donderdag.

    Vanochtend vroeg stap ik weer op de fiets voor een toeristisch ritje, eerst het klimmetje naar St. Didier waarbij ik probeer ook een beetje tempo te rijden, dan weer terug en nog een stuk langs de rivier de Sorgue en vervolgens via het dorpje Lagnes richting Gordes, ook weer een mooi klimmetje naar de top van de heuvel waarbij je het volgende dal inkijkt. Op deze manier wisselt het landschap zich af, vallei, heuvel en volgende vallei en een ideaal gebied voor fietsers die klimervaring en training willen doen. De hoogtes in dit gebied zijn niet spannend maar het klimwerk is wel behoorlijk omdat het soms steil is, percentages in korte stroken van 12 tot 14% zijn geen uitzondering en langere klimmetjes van 6 tot 8% zijn normaal. Na 40 kilometer ben ik weer thuis.

    De middag bezoeken we na een toeristische autorit via Venasque de stad Carpentras, een mooie provinciestad met een leuk winkelcentrum en gezellig druk en minder toeristisch dan het grotere Avignon.

    Dag 7 vrijdag.

    Om 7.15 uur stap ik in de auto en rij naar Malaucène, iets buiten het dorp parkeer ik de auto en maak alles klaar voor de klim. De reden dat ik voor deze klim kies is dat het gemiddeld stijgingspercentage vrijwel exact hetzelfde is als de klim vanuit Bedoin (7,5% over 21 kilometer) maar de klim is mooier en het maanlandschap van 6 kilometer heb ik woensdag al gedaan.

    Bovendien wil ik ze alle drie een keer gedaan hebben en wanneer we in 2016 de 100 colstocht toch doen komt Bedoin vanzelf in zicht. Bovendien is de klim heel anders van karakter, Bedoin heeft een makkelijke aanloop met vervolgens de beruchte lange bosweg tegen 9 tot 10% over 8 kilometer. Malaucène begint na 2 kilometer gelijk met 9 tot 10%, vlakt dan af naar 5 tot 7% en gaat na 9 kilometer over in een strook van 3 x 11% en 1 x 12% (op basis van de in de berm gelegen aanwijzingsobjecten). Vervolgens vlakt het weer af naar 4 tot 5% en eindigt de laatste paar kilometer nog naar 9 tot 11%.

    Het is erg fris als ik om 8.20 uur vertrek namelijk 14 graden maar ideaal om te klimmen en de zon schijnt, het zal snel warmer worden en bovendien waait het behoorlijk, we zien het wel.

     

    Het wegdek is als een biljartlaken en ik voel me de enige klimmer maar als snel blijkt dat dit echter niet zo is, ik word zowel ingehaald als dat ik anderen passeer. De klim wordt inderdaad echt lastig na 9 kilometer en hier gaan er wel wat stuk. Veel profijt hebbend van mijn triple kom ik redelijk soepel deze 4 kilometer door en na de laatste recuperatiestrook nog even het laatste stuk van 3 kilometer met al mijn krachten en sta ik om 10.44 boven na 21,5 kilometer en heb het gevoel nog wel wat over te hebben. Ik ben een zeer tevreden mens met dit resultaat. De weg terug is mogelijk nog spectaculairder vanwege de enorme snelheden die op dit fantastisch wegdek met goed overzicht mogelijk zijn. Op de stroken van 11 tot 12 % is het wel oppassen en op tijd afremmen want zo snel heb ik zelden gedaald, ik heb het thuis maar niet verteld. In de gauwigheid valt me nog eens op hoeveel mensen het ook niet redden en afhaken en terugfietsen, overmoed of gewoon ongetraind zoiets aanpakken?

    In de auto terugrijdend na een kop koffie en een colaatje heb ik een heerlijk gevoel, in 5 fietsdagen 2 x de Ventoux beklimmen, hoe gelukkig kan een fietser zijn die van nature geen klimmer is, mijn week kan niet stuk.

    De middag gaan we gezellig naar Gordes, een Ville Fleuri, gelegen hoog tegen de rotsen en werkelijk schitterend gelegen. De avond dineren we ter afsluiting in het restaurant van de golfclub en kaatsen een flesje Bourgogne pinot gris. Wat een week….

     

     

    1 Comment "

    Wie bouwt mee aan de toekomst van de RTC?

    augustus 27th, 2015

    In het vorige verslag zijn drie punten van aandacht genoemd die aangepakt gaan worden.

    Waar gaat het om?

    Lees het eerste verslag onder punt 3 nog eens over de redenen en oorzaken van de deelname aan de training- en toerritten. Er heerste al langere tijd onvrede over deze ontwikkeling en de interviews door mij van een aantal leden bevestigden een bepaalde indruk dat het anders moet. Zeer recent is nog een opzegging binnen gekomen van een lid (sinds 2014!) met als motief dat hij het tempo niet bij kan houden, feitelijk een brevet van onvermogen aan de vereniging want dit is eigenlijk te gek voor woorden. De constatering dat de deelnamegraad afneemt is de reden dat het bestuur een voorstel wil doen om tot een andere opzet te komen. Daarbij is echter de inbreng en inspanning van leden noodzakelijk. Dat staat los van het feit dat nu ook al een aantal vrijwilligers hun best doen binnen bijvoorbeeld de toercommissie waarvoor de vereniging erkentelijk is.

    Ook gesprekken met andere verenigingen leverden een beeld op dat de RTC er goed aan zou doen de structuur op nieuwe leest te schoeien.

    Wat is het plan?

    Wij willen met ingang van het nieuwe seizoen komen tot drie verschillende soorten fietsgroepen te weten:

    Groep 1.

    Een groep die gebaseerd is op recreatief fietsplezier. Snelheid is geen doel maar wel fietsplezier ter ondersteuning van gezondheid en lichaamsbeweging en bevordering van sociaal contact. Of een rit nu 30 of 60 kilometer wordt gepland of gereden, koffie al dan niet onderweg wordt gedronken, het maakt niet uit. De doelgroep is de fietser die mogelijk wat ouder is, waarvoor snelheid geen item is maar wel beweging voorop staat, gepaard gaande met samen in een groep(je) de eindstreep halen. Vooral de nu niet fietsende RTC leden dan wel de oudere of afgehaakte leden zijn hiervoor de doelgroep en vanzelfsprekend ook nieuwe leden die “alleen” fietsen niet leuk vinden en stimulering zoeken. Uitgangspunt is “samen uit samen thuis”!

    Groep 2.

    Deze groep valt mogelijk het meest te vergelijken met de huidige trainingsgroep. De doelstelling is om vanaf aanvang seizoen mee te fietsen zoveel als mogelijk past binnen de agenda van de deelnemer. Streven is om het aanvangsniveau binnen 2 maanden op een behoorlijk tempo te krijgen waarbij gedacht moet worden aan gemiddelden van 27 (aanvang) tot 31 (einde) kilometer over redelijke afstanden die ook verhoogd worden naarmate het seizoen vordert.  Een duidelijke sportieve instelling dus om jezelf conditioneel en fietsend te verbeteren. Wanneer de verschillen onderling te groot worden dan zal het lid verzocht worden om door te stromen. Ook hier geldt “samen uit is samen thuis”.

    Groep 3.

    Deze groep kent de meest sportieve ambitie zonder wedstrijdrenner te willen worden (daarvoor is de KNWU). Doelstelling is om deze groep op een hoog sportief niveau te laten fietsen. Bij aanvang van het seizoen wordt een goede conditie verwacht om direct redelijke afstanden in een hoog tempo te kunnen rijden. Ambitie en wil om jezelf gedurende het seizoen constant aan te scherpen zijn in deze groep een vanzelfsprekendheid. Wanneer in snelheidsniveaus wordt gedacht dan moet je denken aan 30 (aanvang) tot 36 (eind) in het seizoen.Tijdens deze ritten worden pogingen gedaan elkaar de loef af te steken maar ook hier geldt het adagium “samen uit is samen thuis”!

    Toerritten.

    De doelstelling van de toerritten is plezier en sociaal verenigingscontact en daarbij zijn de hierboven geschetste uitgangspunten dus niet aan de orde. Er wordt hier dus duidelijk een beroep gedaan op het inleveren van de eigen doelstelling ter bevordering van het verenigingsaspect en sociaal contact.

    Wat zijn de voorwaarden om tot deze structuur te komen?

    De sleutel om deze doelstelling te kunnen bereiken ligt bij een meer gestructureerde opzet van de rittenbegeleiding. Wij zoeken daarom minimaal 10 maar liefst 14 leden voor de opleiding “wegkapitein”. Per rit zijn twee wegkapiteins nodig dus dat zijn er al 6 per 3 groepen en om wat reserve te hebben is dit aantal dringend gewenst.

    Hoewel de eisen aan deze rol niet onderschat moeten worden is het ook niet zo dat het een zware rol is maar je moet er wel iets voor doen en een bepaalde rol willen vervullen. Voor meer informatie over dit fenomeen verwijs ik naar:

    https://www.ntfu.nl/Producten/Opleidingen/RACEinstructeur/Wegkapitein%281%29.aspx

    Kortom, deze rol moet je een beetje passen en bereid zijn daar wat tijd in te steken. Gedurende een dag wordt deze cursus gegeven en vanzelfsprekend wordt die door de vereniging betaald.

    Deze opzet lijkt het bestuur de sleutel tot het succes om de vereniging meer betekenis te geven voor een (te) groot aantal leden die nu niet of niet meer fietsen.  Vooral ook in die groep roepen wij kandidaten op om zich te melden voor deze cursus en een rol te willen spelen als wegkapitein in groep 1.

    Voor de goede orde wil ik nog graag vermelden dat nog contact zal worden gezocht of de “Imbolc”club bereid is, om binnen nader vast te stellen afspraken waarbij ook het RTC verenigingsverband van belang is, de verantwoordelijkheid te nemen voor groep 3.

    Het bestuur is er van overtuigd dat dit de weg is die we in moeten slaan, nu de leden nog.

    Wie bouwt mee aan de toekomst van de RTC? Meld je aan bij onze secretaris!

     

     

     

     

    3 Comments "

    Voortkabbelen of vernieuwen?

    augustus 25th, 2015

    Afgelopen maandagavond heeft het bestuur vergaderd, zoals gebruikelijk vier x per jaar. De agenda was dit keer wat ambitieuzer dan normaal en dat is ook wel nodig want er heerst zo hier en daar een gevoel van onrust en ongenoegen over de gang van zaken. Dat zijn negatieve gevoelens die ondanks de ook veel positieve zaken toch aandacht verdienen, we moeten er iets mee. Het bestuur heeft daarom besloten veel aspecten van de vereniging tegen het licht te houden en wil graag aan de leden communiceren wat er besproken is en welke zaken zijn besloten en aan de leden voorgelegd worden.

    De gebruikelijke punten van de agenda waren niet zo spannend, financieel gaat het de RTC niet verkeerd en dat is alleen maar positief.

    Wat hebben we nog meer besproken en besloten:

    1. Website en sociale media

    De attente sitebezoeker heeft gezien dat hier en daar de nodige aanpassingen zijn gedaan, in dit geval door Johan Hendrikse, om de site gebruiksvriendelijker te maken. Wij hebben wat langer stil gestaan hoe de site verder te ontwikkelen en mogelijk in combinatie van het gebruik van facebook. Uiteindelijk is besloten die combinatie ook te ontwikkelen met als doel om de drempels zo laag mogelijk te houden voor leden om binnen verenigingsverband te communiceren buiten de ontmoetingen van fietstochten. De doelstelling is dus laagdrempeligheid waarbij de site meer de basis vormt en facebook het communicatiemedium naast de site.

    2. Publicatie zoeken.

    op 21 november aanstaande zal de RTC op uitnodiging van Jan de Jonge tweewielers meedoen aan een fietsbeurs in de Grote Kerk met als doelstelling de activiteiten van de RTC te promoten. Wij zullen de stand proberen “aan te kleden” met RTC attributen en mogelijk diavoorstellingen en wat ons meer te bieden is. Wij hopen veel bezoekers warm te kunnen maken om mogelijk lid te worden. Mocht de inbreng of hulp van leden noodzakelijk zijn dan volgt nog een verzoek maar vanzelfsprekend zijn ook alle leden welkom.

    Op 21 mei 2016 zullen wij deelnemen aan het (Rotary)Benefietsevenement, afhankelijk van de wensen van de organisatie en onze mogelijkheden, dit om de vereniging op een wat andere wijze in beeld te krijgen.

    Wij zullen verder nauwgezetter volgen waar wij als vereniging mogelijk een rol kunnen spelen in eilandelijke activiteiten om de vereniging nog meer voor het voetlicht te brengen.

    3. Andere opzet trainings- en toerclubritten.

    De laatste drie jaar is een ontwikkeling te bespeuren van mindere deelname aan onze ritten waarbij de negatieve spiraal vooral dit jaar duidelijker zichtbaar is, dit is voor het bestuur maar feitelijk voor de vereniging een bron van zorg en wij willen die ontwikkeling omkeren. Wij kunnen lang stil staan bij de oorzaken want die zijn velerlei en te splitsen in externe en interne factoren en die laatste zijn belangrijker voor onszelf.

    Externe factoren zijn maatschappelijke ontwikkelingen, minder verenigingsbetrokkenheid, eigen ritten via strava dan wel in groepjes. Al deze aspecten hebben te maken met de trend om de eigen positie meer te benadrukken dan het samenhorigheidsbelang en inleveren van “ik”.

    De interne factoren zijn voor de RTC veel meer van belang. De verscheidenheid van niveau’s van leden onderling staat haaks op het rijden met maar één trainingsgroep met alle gevolgen van dien die we het afgelopen seizoen en ook al vorig jaar hebben kunnen ervaren. Gesprekken met een aantal leden die voorheen wel en nu niet meer of zeer beperkt deelnemen laten echter ook een andere ontwikkeling zien. Naast hele legitieme redenen voor afwezigheid zoals familieproblemen, ziekte of wat dan ook is ook onderliggend het argument dat er een vorm van gebrek aan sturing, gezag en structuur is, om ritten goed te laten verlopen. Dat gecombineerd met verscheidenheid in fietsniveau is niet bevorderlijk voor blijvend enthousiasme.

    Wanneer vervolgens deze ontwikkeling ook nog eens gecombineerd wordt met gebrek aan goede, gemeende communicatie onderling, zowel tijdens als na een rit dan is een en ander wel te verklaren.

    Wij hebben als bestuur daarom een voorstel aan de leden dat binnenkort wordt gepubliceerd en waar de medewerking van leden voor noodzakelijk is. Dit zeer belangrijke item, fundament van ons bestaansrecht als vereniging, zal mede bepalen of onze vereniging toekomstbestendig is of niet.

    Verder waren er geen heel spannende aspecten meer behoudens nog wat analyse van het gewijzigde programma van de Smalstedentocht, dat moeten we volgende keer voorkomen.

    Al met al was het een zeer vruchtbare vergadering met besluiten die dus deels nog een vervolg krijgen, hou de site in de gaten!

    Met vriendelijke groeten namens het Bestuur,

    Wilbert Stadhouders

     

    No Comments "